Ο αέρας φυσούσε μανιασμένος ακόμα και μες στα σοκάκια της πόλης κάνοντας το περπάτημα της Νόρας περισσότερο δύσκολο. Το μάλλινο φόρεμά της ανέμιζε στην κατεύθυνσή του, το ίδιο και τα μακριά κατάμαυρα μαλλιά της κρύβοντας το πρόσωπό της το οποίο ήταν παγωμένο και σφιχτό από το κρύο που επικρατούσε εκείνες τις ημέρες.

Η παρουσία του λύκου στα παραμύθια είναι τόσο παλιά και οικεία, σχεδόν απαραίτητη, όσο το ίδιο το παραμύθι. Ο λύκος δεν είναι απλώς το άγριο ζώο που επιτίθεται στα ανυπεράσπιστα πλάσματα. Μεταβάλλεται σε ένα σταθερό και παγιωμένο σύμβολο: το κακό στοιχείο. Από την μία το πρώτο σκέλος: ο ήρωας ή οι ήρωες της ιστορίας. Από την άλλη ο αντίποδας: ο αρνητικός παράγοντας, το εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί για να έρθει η πολυπόθητη κάθαρση.

Στο σπίτι μας όλοι δουλεύουν. Έχουν μοιραστεί τις δουλειές. Ο πατέρας ψωνίζει κρέας και ψωμί. Η μητέρα ψωνίζει ό, τι χρειάζεται το σπίτι, και το 'χει το μπακάλικο. Είναι της «μπακαλικής», όπως λέει εκείνη και γελά. Η γιαγιά έχει πει πως καταλαβαίνει τη γλώσσα των ψαριών.

Τα παιδάκια ήρθανε
στο σχολειό και πάλι,

Κάθε μέρα στο σχολειό με τους φίλους θα βρεθώ,
που 'ναι όλοι τους παιδιά πρόσχαρα και γελαστά.

Το πρώτο ποδαράκι της κυρά –Σαρακοστής αποτελεί ήδη… παρελθόν! Το Πάσχα δειλά δειλά πλησιάζει. Γονείς, συγγενείς, φίλοι, αλλά, κυρίως, νονοί, θα αρχίσουν σε λίγο να ετοιμάζουν τα δώρα των παιδιών. Και τι καλύτερο η τσάντα με το πολυπόθητο δώρο να περιλαμβάνει (απαραίτητα!) και ένα βιβλίο;